Geplaatst op

Rollende dopjes

Bij thuiskomst merk ik dat ik iets ben kwijtgeraakt. Er ontbreekt een wieldop. Vanmorgen op weg naar een opdrachtgever zat het ding er nog op. Dus als je ergens tussen Amsterdam en Emmen een wieldop ziet liggen? Afblijven, die is van mij. Nu is een ontbrekende wieldop geen groot probleem. Het staat hooguit wat slordig, drie lichtgrijze en één zwart wiel. Al zie je dat als bestuurder amper.

Het is opvallend hoeveel wieldoppen je langs de weg ziet liggen zodra je er zelf eentje kwijt bent. En elke keer flits door mij heen dat ik snel moet stoppen om mijzelf zo’n exemplaar toe te eigenen. Alleen, die dingen liggen altijd op ontoegankelijke plekken. Langs de oprit of afrit van een snelweg. In de berm bij een drukke rotonde. Daar kom je lopend niet bij. En om nou halsbrekende toeren uit te halen voor een plastic wieldop, nou nee.

Eindelijk ontdek ik een wieldop in het gras naast een stoplicht. Daar kan ik makkelijk bij. Dus sla ik rechtsaf in plaats van dat ik rechtdoor rijd en parkeer in de eerste de beste zijstraat. Ongeduldig wacht ik in de auto tot het verkeer doorrijdt. Want om nou vol in het zicht van al die automobilisten een wieldop op te rapen… Snel stap ik uit en loop een meter of tien door het modderige grasveld, grijp de wieldop en loop op een drafje terug.

O, die wieldop is wel heel erg smerig, merk ik zodra ik de achterbak open. Het lijkt net of ik met blote handen een schoorsteen heb geveegd. En er staat nogal prominent een (heel andere) merknaam op. Staat dat niet raar? Niet zeuren, niet ontevreden zijn, de wieldop is binnen, dus snel een tas eromheen en we kunnen verder.

De smerige wieldop verdwijnt thuis “tijdelijk” in de schuur. Niet veel later ben ik hem totaal vergeten. Tot het alweer tijd is om de winterbanden te verwisselen voor zomerbanden. Tsja, dat betekent dat ik een tijdje geen wieldoppen meer nodig heb. Want de zomerbanden zitten op aluminium velgen. Alleen de winterbanden hebben wieldoppen.

De garage zit dichtbij. Daarom loop ik vaak naar huis als ik geen zin heb om op het verwisselen te wachten en haal ik de auto tegen het einde van de werkdag weer op. Met twee keer een half uurtje wandelen heb ik meteen wat lichaamsbeweging binnen. Op weg naar huis ligt er pal voor mijn voeten een wieldop. Op het voetpad. Precies van het juiste merk. En nee, ik loop geen rondjes door de werkplaats. Verrast raap ik de wieldop op en vervolg mijn weg. Wat een toeval: ik laat de wielen vervangen en vind precies vandaag een wieldop van het merk Renault.

In mijn hoofd bedenk ik alvast wat flauwe grapjes die ik kan verwachten, mocht ik straks een van de buren tegenkomen. Je gaat met een auto van huis en komt met een wieldop terug… Vorige keer was je een wieldop kwijt, vandaag de complete auto…

Eenmaal thuis herinner ik mij iets over wieldoppen en schoorstenen. Inderdaad, ook dit exemplaar is duidelijk gebruikt. Dus nu liggen er twee stinkend smerige wieldoppen verpakt in plastic in de schuur. Vandaag worden immers de zomerbanden met aluminium velgen geplaatst.

Voor ik het weet is het opnieuw tijd voor winterbanden. Ja, dat ziet er toch wat kaaltjes uit, zo’n kale zwarte velg, besef ik zodra ik na de bandenwissel thuis parkeer. Laat ik dan toch die wieldoppen eindelijk maar eens uit de schuur halen. Uiteraard kies ik voor de wieldop van mijn eigen merk. Want die past er het beste bij. Die van het vreemde merk houd ik als reserve.

Ik plaats de wieldop netjes recht op het kale wiel en wil hem stevig aandrukken, als er ineens iets tot mij doordringt. Niet elke auto heeft dezelfde wielmaat, daar heb ik werkelijk geen moment bij stilgestaan. Deze wieldop is veel te klein! Dan maar de merkvreemde wieldop? Ja hoor, ook die past niet. Ze kunnen allebei in de afvalbak.

Uiteindelijk bestel ik dan maar een nieuwe wieldop in de juiste maat. Enkele dagen later kan ik hem ophalen. Op weg naar de garage valt mij op dat het kale wiel ineens aan de andere kant zit. Hoe kan dat? Verbaasd loop ik rond de auto. Nee hè, ben ik nog een tweede wieldop kwijtgeraakt. Dus dat worden twee nieuwe wieldoppen.

In ieder geval zien ze er nu alle vier exact hetzelfde uit. En ditmaal zitten ze stevig aan de wielen verankerd met tiewraps.