“Steady-stick” – stevig statief op zakformaat

Waar ik ook ga of sta, ik heb altijd een camera bij mij. Natuurlijk sleep ik niet de hele tijd een spiegelreflex of systeemcamera met mij mee, maar heb ik naast de ‘grote camera’ een handzaam toestelletje dat zo in mijn jaszak glijdt of in een buideltje aan mijn riem hangt. Ik probeer altijd om de hoogst mogelijke (betaalbare) beeldkwaliteit in een zo klein mogelijk kastje (als tweede camera) bij me te hebben. Was dat eerst nog een compact camera met een iets groter dan gemiddelde sensor, later werd dat een toestel met een grote 1-inch sensor en de laatste jaren heb ik een ongelofelijk kleine camera met een heuse APS-C sensor (de fameuze Ricoh GR). Kortom, ik heb nu altijd en overal een camera met spiegelreflexkwaliteit op zak. Ideaal.

Een compacte camera met de sensor van een spiegelreflex (APS-C)

Een compacte camera met de sensor van een spiegelreflex (APS-C)

Nu werk ik graag met lange sluitertijden. Denk aan avond- en nachtfotografie, maar ook overdag door sterke grijsfilters te gebruiken. Een statief is daarbij onvermijdelijk, want je praat al gauw over sluitertijden van dertig seconden, een minuut en langer. Alleen loop ik natuurlijk niet met zo’n kleine camera rond, om vervolgens met een groot en zwaar statief te gaan slepen. Trek ik er speciaal op uit om foto’s te maken, dan is dat noodzakelijke kwaad uiteraard geen probleem. Maar kom ik zomaar iets tegen, dan heb ik wel de camera op zak die het feilloos kan vastleggen, maar zit ik zonder statief. Ik denk dan ook al tijden na over een statief dat zo klein is dat je hem gewoon in je jaszak kunt meenemen, maar die vervolgens tot respectabele hoogte is uit te schuiven zodra je hem nodig hebt. Zou dat niet fantastisch zijn?

Voor lange sluitertijden is een statief nodig, maar die zijn groot

Voor lange sluitertijden is een statief nodig, maar die zijn groot

Als noodoplossing gebruik ik vaak een mini-statief van Manfrotto. Stevig genoeg om een compacte camera te dragen, alleen werk je dan vlakbij de grond. Het statief is namelijk weinig meer dan drie stevige pootjes die je inklapt. Dat zorgt regelmatig voor uitdagingen. Fotografeer je bijvoorbeeld langs de waterkant, dan krijg je een stuk kade in beeld zodra je de camera niet recht vooruit richt, maar naar links of rechts draait. Ook zit er vaak een drempel of stang langs een gracht, waarmee auto’s die niet op de handrem staan (soms) worden tegengehouden. Uiteraard zit dat precies ter hoogte van de lens. Fotografeer je vanaf een brug, dan is het weer zaak om precies tussen de diverse stangen en spijlen van de brugreling door te fotograferen. Kortom, ik heb de mogelijkheid nodig om zelf een werkhoogte in te stellen. Met een halve meter tot een meter red ik het in de meeste gevallen wel. Dat soort statieven bestaan wel, alleen stop je die niet in je jaszak.

Handig mini-statief van Manfrotto

Handig mini-statief van Manfrotto

Laag bij de grond komt al snel de kade of iets anders storend in beeld

Laag bij de grond komt al snel de kade of iets anders storend in beeld

Dus denk ik al jarenlang na hoe ik zelf een ultracompact statief kan maken. Superklein zolang je hem niet gebruikt, maar hoog en stevig genoeg zodra je hem nodig hebt. Het liep steeds op niets uit. Logisch, want ik ben nu eenmaal geen uitvinder of ontwerper. Tot ik afgelopen winter na een avondje fotograferen in de tram naar huis zat en ineens een bizarre ingeving kreeg. Plotseling zag ik het ultieme draagbare statief voor mijn geestesoog. Het mooie was, ik had het idee dat ik alle ingrediënten allang in huis had! Met een beetje geluk hoefde ik helemaal niets te maken en kon ik direct aan de slag. Ongeduldig zat ik de tramrit uit, liep op een drafje naar huis en zocht snel de benodigde onderdelen bij elkaar. Het werkte!

De oplossing bleek erg eenvoudig. Ooit heb ik een selfie-stick gekocht. Niet voor zelfportretten, maar handig om met een afstandsbediening foto’s te maken als je ergens net niet bij kan. Tijdens de opening van de Apple Store in Den Haag heb ik hem bijvoorbeeld gebruikt om midden in de actie te “staan”, zonder personeel en klanten te hinderen. Daarna lag de selfie-stick werkeloos in de kast. In de tram herinnerde ik mij ineens dat er aan de onderzijde een gat zit. Niet zomaar een gat, maar eentje met schroefdraad. Zou dat dezelfde maat zijn als aan de onderzijde van mijn camera? Oftewel, kun je een selfie-stick bovenop een statief schroeven? Dat bleek ik inderdaad zo te zijn. Alleen, waarom zou ik een selfie-stick op een statief willen schroeven, ik wil toch juist van dat grote statief af? Dat klopt, maar ik heb dus dat handige mini-statief waarmee ik tot op dat moment alleen laag bij de grond kon werken. Daar past een selfie-stick ook op. Dus met twee handzame accessoires die gewoon in mijn jaszak passen, heb ik plotseling een statief dat nog best hoog komt. Afhankelijk van het model kun je er zo’n vijftig tot honderd centimeter mee de hoogte in.

Ik gebruik mijn selfie-stick niet voor zelfportretten

Ik gebruik mijn selfie-stick niet voor zelfportretten

Met een simpele selfie-stick kan ik precies tussen de spijlen door fotograferen

Met een simpele selfie-stick kan ik precies tussen de spijlen door fotograferen

Nu is een doorsnee selfie-stick niet bijster stevig. Meestal is het een aangepaste telescopische antenne. Door dan alleen de onderste dikke segmenten uit te schuiven, blijft een compacte camera nog best stabiel staan. Dat is ook het doel, net wat extra hoogte winnen. Helemaal uitgeschoven ontstaat er helaas meer speling tussen de segmenten. Nog steeds geen probleem op windstille dagen en met een stevige ondergrond, maar wat wind of lichte trillingen zorgen direct voor onscherpe foto’s bij lange belichtingen. Ik heb er in ieder geval prima foto’s mee gemaakt, maar ik wilde meer. Dus zocht ik op internet welke selfie-sticks er zoal bestaan. Want eigenlijk is het niets meer of minder dan een kleine monopod (een één-been-statief) die je onderste neerzet.

Er bleken inderdaad diverse kleine monopods te bestaan. Volledig uitgeschoven vijftig of zeventig centimeter lang. Ingeschoven slechts achttien tot twintig centimeter. De segmenten schuiven naadloos in en over elkaar en na vergrendelen heb je echt een stevige monopod. Zelf ben ik na lang zoeken en vergelijken uiteindelijk uitgekomen op de Velbon Ultra Selfie selfiestick (maximale lengte ongeveer 70 centimeter) en de net wat dunnere en compactere XSories U-Shot 2 (maximale lengte ongeveer 50 centimeter). Ze zijn veel en veel steviger en stabieler dan de dunne telescopische “selfie-antenne’s” die ik toeristen meestal zie gebruiken. Zie ook de plaatjes hieronder. Samen met een degelijk ministatief (mijn eigen Manfrotto is niet meer te koop, de Manfrotto Pixi Mini is een mooie(re) opvolger ), past het nog steeds makkelijk in bijvoorbeeld mijn jaszak. Kortom, ik heb dan eindelijk toch een statief dat ik makkelijk overal mee naartoe kan nemen en waar ik flink mee de hoogte in kan. De maximale hoogte is trouwens vaak niet eens nodig, dan volstaan de onderste twee dikke segmenten al en is de constructie extra stabiel.

Velbon Ultra Selfie selfiestick

Velbon Ultra Selfie selfiestick

XSories U-SHOT 2

XSories U-SHOT 2

"Ouderwetse" selfie-stick met twee solide monopods ernaast (en twee keer het mini-statief)

“Ouderwetse” selfie-stick met twee solide monopods ernaast (en twee keer het mini-statief)

Nee, er past geen spiegelreflex op en nee, in een storm kan ik het ook niet gebruiken. Maar voor de meeste situaties waarin ik met mijn compacte camera werk, is hij perfect bruikbaar. Je tovert uit het niets een stevig statief tevoorschijn, terwijl je er totaal geen last van hebt als je hem niet gebruikt. Afhankelijk van het model kan een mini-monopod zo’n driehonderd tot vijfhonderd gram dragen. Een Sony RX100, Ricoh GR, en zelfs een kleine systeemcamera kan er makkelijk op. Ook fotografeer ik steeds vaker met mijn iPhone. Laat een smartphone er nou perfect op passen met een speciale adapter: de Joby GripTight Mount. Ook daar maak ik nu spectaculaire tijdopnamen mee, zowel in het donker als overdag. Daar bestaan dan weer slimme ‘slow shutter’ apps voor.

Hieronder volgen nog enkele voorbeeldfoto’s ter inspiratie 😉

Monopod op mini-statief in actie

Monopod op mini-statief in actie

Monopod op mini-statief in actie

Monopod op mini-statief in actie

Drie verschillende hoogtes als voorbeeld

Drie verschillende hoogtes als voorbeeld

Drie verschillende hoogtes als voorbeeld

Drie verschillende hoogtes als voorbeeld

Drie verschillende hoogtes als voorbeeld

Drie verschillende hoogtes als voorbeeld

www.keeskrick.com