Geplaatst op

Column: Stap opzij

Mistflarden drijven over weilanden en tussen groepjes bomen door. Het is doodstil. Ik snuif een flinke teug heerlijke, frisse ochtendlucht op. Vochtig en koel. Op mijn geest heeft dit het effect van een snelwerkende energiedrank. Boven mijn hoofd klinkt een nauwelijks hoorbaar zoevend geluid. Een groepje vogels vliegt over en vervaagt al snel in de nevel.

Verder lezen Column: Stap opzij
Geplaatst op

Column: Pottenkijker

Het is weer zover. Eén milliseconde nadat de vuilniswagen de straat verlaten heeft, plaatst een buurtbewoner grofvuil naast de container. Het is niet te geloven! Weten we het na vijftien jaar nog steeds niet? Pleur dat ding in je eigen achtertuin, tot de dag dat het grofvuil wordt opgehaald. Uitleggen heeft geen zin. Sommige mensen hebben stront in hun oren. En ogen.

Verder lezen Column: Pottenkijker
Geplaatst op

Column: Schommelen

Laura (4 jaar) is door het dolle heen. Ze krijgt een schommel van ons. In elke speeltuin, van eenvoudig tot super deluxe, is de schommel haar favoriete attractie. Ook de zandbak en van die houten klimhuisjes vindt ze prachtig. De ruimte in onze tuin is beperkt, een schommel kan er nog net in, een klimhuisje betekent dat wij – Elvira en ik – degene zijn die moeten gaan klimmen. En wel overheen, om nog bij het huis of de schuur te kunnen komen.

Verder lezen Column: Schommelen
Geplaatst op

Column: Palletje-nokje syndroom, een drieluik (deel 3)

Mijn mond vormt een geluidloze uiting van verbazing: ‘O.’ De meneer van de garage is dan al naar binnen gelopen en duikt achter een levensgroot beeldscherm. Af en toe kijkt hij zenuwachtig mijn kant op, maar zegt geen woord. Soms drukt hij behoedzaam op een knop van het toetsenbord,. Zo zachtjes dat het onhoorbaar is. Om vervolgens langdurig en zonder merkbare oogbewegingen naar het scherm te staren.

‘Lukt het niet?’ vraag ik na acht minuten van zwijgend toekijken. Hij schudt zijn hoofd en staart rustig verder.

Verder lezen Column: Palletje-nokje syndroom, een drieluik (deel 3)
Geplaatst op

Column: Palletje-nokje syndroom, een drieluik (deel 2)

‘Kijk eens wat een leuk balkon!’ Laura kijkt naar de flat. Ik staar naar een billboard met een eng starende mevrouw aan de andere kant van de auto. Ik geef gas en rijd er snel voorbij. Kortom, we zijn weer in Venray, na een bliksembezoek aan Overloon.

We zijn op zoek naar een garage. Het adres heb ik uit een boekje, dat sinds 1996 in de achterbak ligt. Toen kochten we deze ratelbak. Na opklappen van de achterbank heb ik het boekje eruit kunnen vissen. De achterklep doet het immers niet meer.

Een informatiebord leert mij waar ik naartoe moet. Het is ongeveer een halve ringweg verderop. In Venray betekent dit: stukje weg, rotonde, stukje weg, ‘kijk Laura, wat een rare vuilniswagen’, stukje weg, rotonde, garage.

Verder lezen Column: Palletje-nokje syndroom, een drieluik (deel 2)
Geplaatst op

Column: Tikgemak

Om het mediacircus enigszins binnen de perken te houden besloot ik om – bij hoge uitzondering – mijn Psion zakcomputer niet mee te nemen op vakantie. Want op de laptop die ik gebruik om mijn digitale foto’s te ontladen (er voor het gemak even van uitgaande dat mijn geheugenkaartjes zich niet spontaan legen) zit immers Word. Dus verhaaltjes tikken kan ik ook wel zonder Psion. Dat lumineuze idee, die geniale ingeving, bleek een stompzinnige vergissing.

Verder lezen Column: Tikgemak