Geplaatst op

Column: Een mistige ochtend

Halfzeven in de morgen. Nevelslierten drijven voorbij. Een groepje koeien ligt te slapen in het weiland naast de sloot. Een koe opent haar ogen, kijkt mij argwanend aan en kauwt ondertussen een achtergebleven grassprietje weg. Voorzichtig schuifel ik door kniehoog gras naar de waterkant. Achter het weiland steekt een rijtje boomtoppen boven de ochtendnevel uit. Pal erachter komt de zon op, waardoor een waaier van zonlicht de laaghangende mist doorklieft. Het doet hier en daar stukjes grasland oplichten, met een schaap of koe die als het ware in de schijnwerpers wordt gezet. Ik richt mijn camera op het mysterieuze landschap en druk af.

Verder lezen Column: Een mistige ochtend
Geplaatst op

Column: Wormpjes

Mijn buurjongen heeft last van wormpjes. Hij is daar nogal verbaasd over, want hij heeft het slechts drie minuten onveilig gedaan, dus daar kan het nooit door zijn gekomen. En toch is hij in die korte tijd wel degelijk besmet geraakt.

Inmiddels is hij weer ontwormd. Daar zijn handige hulpmiddelen voor, die je discreet via internet kunt binnenhalen. Daarna zijn ze gegarandeerd weg. Zaak is wel om het daarna nooit meer onveilig te doen, want voor je het weet zit je weer helemaal onder.

Verder lezen Column: Wormpjes
Geplaatst op

Column: Tien centimeter

Met een strippenkaart in mijn hand geklemd storm ik een filiaal van Blokker binnen. Precies op het moment dat ik het kartonnen strookje behoedzaam langs een rijtje koffiemokken in het schap laat gaan, spreekt een verkoopster mij aan. ‘Goedemiddag, ik zoek een mok van acht strippen,’ licht ik behulpzaam toe. ‘Deze zijn of slechts vijf strippen, of ze zijn langer dan acht strippen en ik heb per se een mok van acht strippen nodig. Heeft u die toevallig?’

Verder lezen Column: Tien centimeter
Geplaatst op

Column: Boekieboekie

Muziek! “Ik heb een boe boe boekje op mijn tafelhoekje en daarin schrijf ik alles over jou.” Erg leuk zo’n zomerliedje over een waterscooter, voor Laura (5) althans, helaas gaat na drie weken vakantie die melodie niet meer uit mijn hoofd. Ondertussen wordt mij “subtiel” in herinnering gebracht dat ik geen Moleskine heb, maar gewoon een eenvoudig no no notitieboekje. Ach ja, ik ben nu eenmaal geen Hemingway.

Verder lezen Column: Boekieboekie
Geplaatst op

Column: Giegen

Jarenlang heb ik het vervloekt. Jarenlang heb ik het afgezeken en afgekraakt. Ik wilde er niets van weten, vooral niets van horen. Vandaag kom ik naar buiten. Voor het eerst. Met lichte blosjes op mijn wangen roep ik hardop uit het internetraam: mijn harddisk bevat giegen aan em-pee-drie’s!

Zo. Dat is eruit.

Enne… minstens één persoon uit mijn kennissenkring spreekt vanaf nu geen woord meer met me.

Verder lezen Column: Giegen
Geplaatst op

Column: Pakje

Het is woensdagmiddag rond half vijf. Het begint al aardig donker te worden. Dat heb je, nu de wintertijd weer is ingegaan. Ik tuur door de voorruit. Regen slaat tegen het glas te pletter en gutst in grote stromen over de weg. Blaadjes worden van bomen gerukt en blijven op de voorruit vastplakken. De zijruitjes beginnen te beslaan. Jawel, ik ben de dombo die jaren geleden een auto zonder airco heeft gekocht. Dus: blower een paar standjes hoger, luchtstroom recht op de ruiten richten en de verwarming op maximaal.

Verder lezen Column: Pakje
Geplaatst op

Column: Geduld

Het is rond twaalf uur als ik enkele boterhammen uit de diepvries haal en op het rooster in de magnetron leg. Het apparaat begint te zoemen en de bevroren sneetjes draaien vrolijk rond. Ze worden vanaf boven beschenen alsof ze zich op een podium bevinden. ‘Wil je smeerkaas of wil je worst op je brood?’ vraag ik het éénkoppige publiek van tweeëneenhalf jaar dat op een stoel naast het aanrecht op mij staat te wachten. Zo kan ze alles overzien.

‘Of worstje?’ antwoord ze op vragende toon. Ik leg Laura uit dat ze moet kiezen. Het is namelijk een vraag en het idee is dat je moet kiezen uit de twee mogelijkheden: ze kan smeerkaas op haar brood krijgen, òf gekookte worst. ‘Snap je?’ vraag ik haar na mijn uitvoerige uitleg. Laura knikt met een wijze blik. Goed dan, daar gaat ‘ie weer: ‘Wil je smeerkaas, of wil je worst?’ Ze kijkt me vrolijk aan en zegt: ‘Of worstje?’

Verder lezen Column: Geduld